Mijn vriendin Leonie Linssen en ik zijn voortdurend trots op elkaar. Nou ja, voortdurend, vaak dan toch.

Er is ook alle reden toe, voor mijn trots. Zo presenteerde ze onlangs haar onvolprezen meesterwerk Love Unlimited http://bit.ly/leonieontvangen waarin ze samen met co-auteur Stephan Wik uitlegt dat liefde niet tot een persoon beperkt hoeft te blijven. Stond ze zomaar voor een zaal met honderd man een presentatie te geven over hoe ze nou tot het schrijven van dat boek gekomen was. Liet ze wildvreemde mensen elkaar huggen, en vertellen over hun liefdesleven. Het leek wel TV!

Maar er zijn nog tal van andere momenten. Als ik samen met haar clixebnten coach, of een workshop geef, bijvoorbeeld. Ze weet precies welke vragen gesteld moeten worden, waar de aandacht naar toe moet, en wat even moet blijven liggen.

Het meest trots ben ik op haar eigenheid. Leonie staat voor wie ze is. Dat is minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Er zijn hele volksstammen die hun wensen niet vervullen omdat ze bang zijn voor wat anderen ervan vinden. Leonie niet. Die doet wat ze wil, en zegt wat ze vindt. http://bit.ly/pijlmandy

Ik ben dan, als ervaren 50pluscoach, altijd geneigd even op de rem te trappen, denkend aan allerlei nare consequenties van zox92n houding. Maar Leonie heeft die rem niet nodig. Die consequenties kan ze zelf wel bedenken, en neemt ze voor lief. Terecht. Want als ze die haar leven laat bepalen kan ze niet ten volle zijn wie ze is.

Het is een houding die aanstekelijk werkt. Zo trok ook ik onlangs de stoute schoenen aan en gaf voor het kwaliteitsblad Zin een inkijkje in mijn liefdesleven http://bit.ly/zinkoos Wat Leonie weer hartstikke stoer van me vond, en haar deed uitroepen dat ze trots op me is. Ja, we zijn beiden fanatiek lid van onze wederzijdse bewonderings club..

Elke keer als we trots op elkaar zijn gaan we zoenen. Vandaag gaf Leonie coachingles, met proefclixebnten die ze via Twitter had geworven. Straks voor het slapen gaan toch nog even zeggen hoe trots ik op haar ben!